Latest News

28 Οκτωβρίου 1940

28 Οκτωβρίου 1940
Η Ελλάδα πρόμαχος της παγκόσμιας ελευθερίας!!!...
ΟΧΙ: Το Θρυλικό θαύμα της Ελλάδας στα βουνά της Αλβανίας

Σπάνιο στιγμιότυπο από «Εξόρμηση-Προέλαση» του ένδοξου Στρατού μας «κάπου στην Αλβανία»-στον Πόλεμο του Σαράντα-όπως τη σκιαγράφησε αρχικά (πρόχειρα, με μολύβι), ο Αλβανομάχος Ζωγράφος Αλέξανδρος Αλεξανδράκης (και αργότερα επεξεργάσθηκε το θέμα, στο ατελιέ του με το χρωστήρα σ’ ένα μεγάλο εκφραστικό Ζωγραφικό πίνακα).
 Αναθυμόμαστε οι Πανέλληνες πάλι σήμερα τις μεγάλες στιγμές του Έθνους μας, εδώ και μισόν αιώνα (και πλέον) εκείνον τον δοξασμένο Οκτώβρη του 1940 και γιορτάζουμε ενθουσιωδώς και πανηγυρίζουμε με μια έξαρση εθνική. Αναθυμόμαστε το υψηλό φρόνημα και το πάθος για την εθνική μας ελευθερία και ανεξαρτησία εκείνες τις δύσκολες ώρες της ιστορίας μας, που στην Ευρώπη είχε απλώσει τα μαύρα κρέπια της η φρίκη και η σκλαβιά των δυνάμεων του Φασισμού και του Ναζισμού.

Ξέραμε όλοι μας, πως κάθε φορά που μαχόμαστε σ’ αυτόν τον ηλιοφιλημένο Τόπο, υπερασπίζουμε όχι μονάχα την ευλογημένη Γη μας, αλλά και αυτό που κληρονομήσαμε από τους πατέρες μας: την Ελληνική παρακαταθήκη. Έτσι-και μόνον έτσι-παίρνει το ουσιαστικό της νόημα και η αποδοχή της θυσίας, η ηρεμία και η γαλήνη, όταν βαδίζουμε προς το ολοκαύτωμα για την Πατρίδα. 

Η παρακαταθήκη για μας τους Έλληνες έρχεται από τα βάθη των αιώνων μέσα μας είτε σαν φωνή του τραγικού μας Ευριπίδη, που λέει, πως «για την Πατρίδα ο θάνατοςθάνατος δεν είναι», είτε σαν προσταγή που έρχεται από το στόμα του Σωκράτη, που παραγγέλνει, πως: «Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιωτέρον έστιν η Πατρίς, σεμνότερον και αγιώτερον και εν μείζονι μοίρα και παρά θεοίς και παρ’ ανθρώποις τοις νουν έχουσιν». -ΒΎμνους, λοιπόν, και διθυράμβους ας υψώσουμε Σήμερα ως τα σύγνεφα και ως τ’ αστέρια στην αθάνατη Φυλή των Ελλήνων, στην ηρωϊκή Γενιά του Σαράντα, που έγραψε με το αίμα τις σελίδες δόξας και θριάμβου, που έσωσε την Ελευθερία ολόκληρης της ανθρωπότητας, που περιδεείς στέκονταν στις σιδηρόφρακτες μεραρχίες του Φασισμού του Μουσολίνι και του Ναζισμού του Χίτλερ, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει τον «αήττητο» Άξονα. Παιάνες και τραγούδια ας ακουστούν και Σήμερα που γιορτάζουμε και πανηγυρίζουμε το ιστορικό «ΟΧΙ»-το Έπος του Σαράντα!

Τούτο το αθάνατο «ΟΧΙ», που έγινε ρωμαλέο τραγούδι Αρετής και Λεβεντιάς, άστραψε με λάμψη ουράνια, εκτυφλωτική στις πλαγιές και στις κορφές της Πίνδου! Με την απόκοσμη φωνή που βροντοφώνησε αυτό το «ΟΧΙ» μιλούσαν τριάντα αιώνες, ιστορία δοξασμένη, ενενήντα γενιές ηρώων! Τι κι αν η Ευρώπη ολάκερη είχε γονατίσει και είχε προτείνει το σβέρκο της στον πιο ατιμωτικό ζυγό; Τι κι αν η Βρετανία-η γηραιά Αγγλία-η πιο κραταιή αυτοκρατορία του κόσμου (εκείνης της εποχής) είχε απομείνει στο έλεος των εκατό «στούκας» που την σφυροκοπούσαν αδιάκοπα; Τι κι αν στον κατασκότεινο ορίζοντα δεν τρεμόφεγγε ούτε το πιο αχνό φως ελπίδας;

Η Γαλλία παραδομένη! Η Πολωνία συντριμμένη! Η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Σουηδία, η Νορβηγία, το Λουξεμβούργο βρίσκονταν υπό τη φοβερή μπότα του Ναζισμού! Ως και η υπερατλαντική δύναμη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (δυο βδομάδες προ του Ελληνικού «ΟΧΙ») δήλωνε, ότι δεν θα έστελνε στην Ευρώπη ούτε έναν Αμερικανό στρατιώτη!!-και τώρα αιματοκυλεί την ανθρωπότητα κουρελιάζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα Βαλκάνια (Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία) προσανατολίζονταν προς τον Άξονα. Και στη Βόρεια Αφρική οι Ιταλοί απωθούσαν τους Άγγλους από το Σίντι Ελ Μπαράνι προς τη Μάρσα Ματρούχ...

Ξέραμε καλά, λοιπόν, όταν ξεστομίζαμε-δια του στόματος του τότε Κυβερνήτη μας Ιωάννη Μεταξά-το ιστορικό «ΟΧΙ» ότι βοήθεια δεν περιμέναμε από πουθενά και δεν μας ήρθε από πουθενά! Ξέραμε, ότι θα πολεμήσουμε μονάχοι μας και πολεμήσαμε μονάχοι μας, ολομόχανοι! Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή εικόνα της Παγκόσμιας Απόγνωσης και του εφιαλτικού τρόμου υψώσαμε το παράτολμο και καταπληκτικό «ΟΧΙ». Μονομιάς σεμνοί, λιγοστοί και μετριοπαθείς Έλληνες, άφησαν την ειρηνική ζωή
 
Από την ένδοξη εποποιΐα της Πίνδου (Σύνθεση Εκτ. Δούκα (Από το προσωπικό Αρχείο Χρυσ. Ζήση) Από το Έπος του Σαράντα-«Καπου στο Μέτωπο)
 Έκαναν το Σταυρό τους! Έβαλαν το χέρι στην καρδιά τους! Πήραν το φιλί αντάμα με την ευχή της Μάνας και έτρεξαν στη φωνή της άλλης Μάνας, της Μεγάλης Μάνας-της Πατρίδας Ελλάδας, για να βρεθούν στις επάλξεις του Χρέους και του Καθήκοντος-του Υπέρτατου Καθήκοντος!! Και βρέθηκαν όλοι στη θέση τους «τοις ‘κείνων ρήμασι πειθόμενοι»!! Χιλιάδες νέοι, εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα ξεκίνησαν με μια ψυχή αποφασισμένη για να αγωνιστούν και να υπερασπιστούν την Ελευθερία, την Ανεξαρτησία και την

Ακεραιότητα της Πατρίδας, βέβαιοι όντες ότι η Παναγία θα είναι μαζί τους!! Και είχαν στο πρόσωπό τους μιαν άλλη λάμψη, που ήταν η έκφραση της βεβαιότητας, πως θα έδιναν τη δικιά τους αιμάτινη μαρτυρία για τη διαφύλαξη των υψηλότερων ιδανικών της τρισένδοξης Φυλής μας! Εκείνη τη Μεγάλη ώρα, ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940-ημέρα Δευτέρα ήταν-έβλεπα με τα μάτια της ψυχής μου το ρόδινο ελπιδοφόρο προμήνυμα της Νίκης, το ρόδινο γλυκοχάραμα της Μεγάλης Δόξας! Της Δόξας που σε λίγο οι πορφυρές της ανταύγειες πλημμύριζαν τα σκοτάδια που σκέπαζαν τον ουρανό της απελπισμένης και σκλαβωμένης Ευρώπης, που στέναζε κάτω από τις χαλύβδινες ερπύστριες των τανκς του Φασισμού και του Ναζισμού!

Όλοι μας είχαμε μεθύσει με το αθάνατο κρασί του Εικοσιένα! Μας είχε συνεπάρει το φλογερό Μήνυμα της Ελευθερίας και ακούγαμε μέσα μας να ανακρούεται ο Εθνικός μας Ύμνος-ο Ύμνος της Ελευθερίας! Και το παράτολμο αυτό «ΟΧΙ» έγινε γοργόφτερο ελπιδοφόρο Μήνυμα για ολόκληρη την Οικουμένη! Η Ελλάδα έγινε ο Πρόμαχος της Παγκόσμιας Ελευθερίας!!

Η γαλάζια ευλογημένη τούτη χώρα του Παρθενώνα και της Ολυμπίας αναδείχνεται, για μια ακόμα φορά, η Μεγάλος Διδάχος της Οικουμένης! Και το παράτολμο εκείνο Μήνυμα της Ελευθερίας επικυρώνεται με Νίκες απίθανες στην Κορυτσά, στο Αργυρόκαστρο, στους Αγίους Σαράντα, το Πόγραδετς, στη Χιμάρα, στο Τεπελένι, στην Κλεισούρα!! Κάθε όνομα και μια Νίκη! Κάθε Νίκη και ένας Θρίαμβος!

Ο θρύλος του «αήττητου» Άξονα κουρελιάστηκε από τον Έλληνα φαντάρο στην Πίνδο! Το πρώτο χαμόγελο της Νίκης ζέστανε την παγωμένη καρδιά των σκλαβωμένων λαών και άρχισαν να οργανώνουν Αντιστάσεις! Ο αντίλαλος της νίκης-γράφει ο Ακαδημαϊκός μας Σπύρος Μελάςστάθηκε παγκόσμιος και τεράστιος. Το καταματωμένο κορμί της Ελλάδας ντύθηκε στον αστραφτερότερο μανδύα της δόξας-μιας δόξας που δεν είχε ίσως γνωρίσει ούτε στα μεγαλύτερα κορυφώματα της ιστορίας της. Τα έθνη πήρανε βαθιάν ανάσα, βλέποντας πως ένας μικρός λαός διέλυσε το παραμύθι, του ανίκητου των αξονικών φαλάγγων. Το φρόνημά τους ξαναφτερώθηκε...».

Χωρίς την εκπληκτική Νίκη των Ελλήνων στην Ελληνικότατη Βόρειο Ήπειρο ο κόσμος ολόκληρος θα έπεφτε οριστικά και αμετάκλητα στην πιο σκληρή Σκλαβιά και ολόκληρη η ανθρωπότητα θα παράδερνε κάτω από τις φριχτές αλυσίδες του Φασισμού και του Ναζισμού. -ΔΈνα θαύμα, λοιπόν, είναι το Έπος του Σαράντα! Θαύμα με παγκόσμια απήχηση! Θαύμα απόλυτα ελληνικό! Η Ελληνική Ψυχή-η αιώνια και ακατάλυτη Ελληνική Ψυχή ήταν προετοιμασμένη εκείνα τα χαράματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν σήμαναν οι σειρήνες και ηχολαγήσανε οι καμπάνες και τα σήμαντρα των Εκκλησιών και των Μοναστηριών μας στις πολιτείες, στα χωριά, στις θάλασσες, στους κάμπους, στις στάνες, στα βουνά!! Μαθητής τότε στο Γυμνάσιο Τρικάλων θυμάμαι, πως τα πρόσωπα όλων μας έλαμπαν. Δεν είχαν τίποτε το πένθιμο.

Όλοι τους είχαν λάμψη! Ήταν χαρά; Βέβαια, όχι! Γιατί οι Έλληνες δεν είναι πολεμοχαρείς και αιμοδιψείς! Αυτό που ζωγραφίζονταν στα πρόσωπα όλων μας εκείνες τις Μεγάλες ημέρες ήταν η πίστη, που έδινε την ηρεμία, η πίστη όχι απλώς στο δίκιο, αλλά στο Χρέος! Και αυτό το στοιχείο είναι το πεντάσταγμα της Ελληνικής Ψυχής που έρχεται από πολύ μακριά, κληρονομημένο από γενιά σε γενιά κυκλοφορεί μέσα στο αίμα μας, είναι το κύτταρο της ζωής μας: Είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία της εθνοφυλετικής μας ταυτότητος, που οδηγεί στην αυτοθυσία, στην αυταπάρνηση, στο θαύμα! Το έθνος έδειξε τότε μιαν ενότητα, που θα’ μενε αλησμόνητη στην Ιστορία του (και ας διατελούσε υπό διδακτορική διακυβέρνηση)!

Όλοι οι Έλληνες έγιναν ένα σώμα-μια ψυχή!! Κανένας δεν λοξοδρόμησε! Κανένας δεν στάθηκε στο περιθώριο! Έδινα όλοι: αίμα, νιότη, τα χρυσά τους και τα δακτυλίδια τους οι γυναίκες, τα αναθήματα των πιστών οι Εκκλησιές μας, οι κοπελιές έπλεκαν κάλτσες, φανέλες, πουλόβερ για τους Ήρωές μας που πολεμούσαν στα χιόνια και στα κρύα της Πίνδου μας! Και οι Ηπειρώτισσες γυναίκες φορτώνονταν στην πλάτη τους πολεμοφόδια και τρόφιμα για να τα πάνε στην «Πρώτη Γραμμή» για να νικήσουμε! Και νικήσαμε! Και γράψαμε την ένδοξη σελίδα στην παγκόσμια ιστορία! Έτσι γράψαμε το Έπος του Σαράντα!!

Το ιστορικό ΘΑΥΜΑ! Ας το γιορτάζουμε μεγαλοπρεπώς! Και προπαντός: ας παραδειγματιζόμαστε! Και τώρα και πάντοτε! 

Μοιράσου το:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Απρεπή σχόλια θα διαγράφονται αμέσως

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Nikos Pouliadis Copyright © 2015

Εικόνες θέματος από fpm. Από το Blogger.